Sanspace

சாத்தான் வேதம் ஓதுகிறது..

0 notes &

ரயில் பயணங்களில்

ரயிலுக்காக காத்திருப்பது அப்படியொன்றும் சுகானுபவமாக தெரியவில்லை. கொஞ்சம் சிறு வயதில் இதற்காக ஏங்கியது போல் மங்கலாய் ஒரு ஞாபகம். கொசு கடிக்கிறது. சற்று போதையில் ஒரு இளைஞர் கூட்டம் சத்தம் போட்டு பேசுகிறார்கள். இவர்களால் குப்பையை இம்மியளவும் குற்ற உணர்வின்றி தண்டவாளத்தில் வீச முடிகிறது. வழியனுப்ப வந்தவன் மண்டை காய்ந்து 2048 விளையாடுகிறான். கொஞ்சம் optimism பழகலாம் என்று நினைத்தால் கொசு விடுவதாக இல்லை. என் பயணத்துணை அன்பர்கள் இன்னும் வந்தபாடில்லை. நேரமே வந்ததற்கான வசவுகளை வேறு வாங்கி கட்டிக்கொள்ள வேண்டும்.

ஒவ்வொரு அறிவிப்புக்கு முன்னும் ராம்ராஜ் வேஷ்டிக்கு சல்யூட் அடிக்கிறார்கள். இன்னும் கொஞ்சம் காத்திருந்தால், நிறைய மொழிகளில் வண்டி வருகிறது என சொல்லி பழகி விடுவேன். ஒரு வழியாய் வண்டியும், வழித்துணை மக்களும் வந்து சேர்ந்தனர். தாமதமான காரணம்? வாசலில் புகைபிடித்து மாட்டி கப்பம் கட்ட நேரமானதாய் சொன்னார்கள். நள்ளிரவில் இவ்வளவு கண்டிப்பாக நடந்து கொள்வோர் பகலிலும் கடைபிடிக்கலாம். கொஞ்சம் நல்ல காத்தை சுவாசிக்கலாம்..

வண்டி வந்தவுடன் கிளம்பி விட்டது. ரயிலில் அப்பர் பெர்த் ஒரு சொர்க்க பூமி. விடியும் வரை, ஏன் விடிந்த பின்னும் கூட நன்றாக தூங்கலாம். பகல் நேரத்தில் ஜன்னலோர இரட்டை இருக்கைதான் வசதி. நன்றாக காலை நீட்டி சாய்ந்து கொண்டு ஜன்னல் வழி உலகை ரசிக்கலாம். வயல்கள், பாலங்கள், ரயில் காக்க காத்திருக்கும் மக்கள் என இத்யாதிகளின் எண்ணிக்கை மிக அதிகம்.

எப்போதும் நான் ஏறும் பெட்டியில் ஒரு வயதான தம்பதி இருக்கிறார்கள். அவர்களே கொண்டு வந்த சாப்பாட்டை சாப்பிட்டு விட்டு பெரிதாய் பேசிக் கொள்ளாமல் பயணம் முழுவதும் ஜன்னலின் வெளியே வெறிக்கிறார்கள். அவர்களை அறியாமல் உறங்கிப் போகிறார்கள். முதுமையின் மீதான பயத்தை அதிகரிப்பதில் இவர்கள் பங்கு அளப்பரியது.

இவ்வளவுதான் இந்த பயணத்துக்கு.. மறுபடி எப்போதாவது என் சோம்பல் வழிவிட்டால், புலம்பல் தொடரும்.

Filed under train journal rant tamil instagram